Mijn allereerste film dat ik ooit op het Rits maakte ging over een net gestorven personage dat, voor hij naar de hel wordt gestuurd, een conversatie met God eiste om over verantwoordelijkheid en vrije wil te debatteren. Mijn visie over vrije wil is sindsdien genuanceerder en mijn vaardigheden in het visueel vertellen zijn verbeterd, maar het thema blijft erin zitten.

Ik zie mijzelf als een mentaal georiënteerd persoon en ben altijd geïnteresseerd geweest in de structuren van de werkelijkheid, de mogelijkheden van de rede en de geschiedenis van de filosofie als plottwists van wereldbeelden. Om die rede studeer ik naast Film ook deeltijds Wijsbegeerte en Moraalfilosofie aan de VUB.

Het is verbazingwekkend dat het zo lang duurde, maar een aantal jaar geleden ontdekte ik mijn favoriet uit het reservoir fictieve personages. Een verlichamelijking van de rede zelf: Sherlock Holmes. Een man met een ongelofelijk arsenaal aan feitenkennis en een sterk observatievermogen die via denkwerk alleen kan achterhalen of afleiden wat er ergens gebeurd is. Zijn gedrag heeft weinig tot niets te maken heeft met het irrationele. Plaats dit alles in Victoriaans Londen en je hebt zowat alles wat ik liefheb bijeen.

House of Thought is zwaar geïnspireerd door de Sherlock Holmes verhalen en zou kunnen fungeren als een persoonlijk eerbetoon.

SVEN DELARIVIÈRE
Regisseur en schrijver,
student te RITS Brussel